از شعرهاي شاعر عزيز معاصر پروين اعتصامي براي دوستان يك قسمت به نام نامه به انوشيروان را انتخاب كرده ام .هر چند من و شما مي دانيم كه گوش مسئولين مصداق همان مثل است كه مي گويد كه : گوش اگر گوش من و ناله اگر ناله توست آنچه البته به جايي نرسد فرياد است.
و به قول خودم : ظاهرا گوش مسئولين به جاي ديگري از اعضا بدنشان دايورت شده .
بزرگمهر ، به انوشيروان نوشت كه خلق
زشاه ، خواهش امنيت و رفاه كنند
شهان اگر كه به تعمير مملكت كوشند
چه حاجت است كه تعمير بارگاه كنند
جواب نامه ي مظلوم را ، تو خويش فرست
بسا بود ، كه دبيرانت اشتباه كنند
اگر به دفتر حكام ، ننگري يك روز
هزار دفتر انصاف را سياه كنند
اگر كه قاضي و مفتي شوند سفله و دزد
دروغگو و بد انديش را گواه كنند
به سمع شه نرسانند حاسدان قوي
تظلمي كه ضعيفان دادخواه كنند
بترس زآه ستمديدگان ، كه در دل شب
نشسته اند كه نفرين به پادشاه كنند
از آن شرار كه روشن شود زسوز دلي
به يك اشاره ، دوصد كوه را چو كاه كنند
چو شاه ظلم كند ، خلق در اميد نجات
همي حساب شب و روز و سال و ماه كنند
مخسب تا كه نپيچانند آسمانت گوش
چنين معامله را بهر انتباه كنند
تو ، كيمياي بزرگي بجوي ، بيخبران
بهل ، كه قصه زخاصيت گياه كنند .




